Categories
Uncategorized

Progress…

Vlark, volgens mij zou jij Saporro wel kunnen waarderen:
 IMG_3944.JPG
Afin, ik had dus de eerste trein gemist en het zag er naar uit dat ik moest gaan liften vanaf het eindstation. De aardige mensen bij de tourist info wisten me echter te vertellen dat er een prachtig Schones Wochenende style alternatief was: twee boemeltreintjes, een bus en 3 kilometer lopen. Zo’n drie uur reizen voor minder dan 50 kilometer, wie wil dat nou niet proberen?
Het probleem zat hem echter in de laatste 3 kilometer. Ik liep een half uur door een prachtig in mist gehuld landschap met mijn Hema fietslampje. Een busje, die de andere kant op reed, stopte en de chauffeur herkende de bestemming. Na een kwartier rijden begon ik echter te vermoeden dat dit wel een heel lange 3 kilometer was. Japanners willen nog wel eens 200 kilometer rondrijden in een poging je te helpen; de gedachte ‘geen idee waar dat is’ komt dan niet bij ze op. Dit bleek echter mee te vallen, want we passeerden de kruising van wegen waar ik op zat te wachten. Ik werd keurig bij het hostel afgezet.
Eenmaal binnen vond ik het toch allemaal wat luxe voor een hostel. De receptionist sprak geen woord Engels, wat eigenaardig was aangezien ik via de telefoon had gereserveerd in het Engels, Ik liet hem het telefoonnummer zien van het hostel waar ik heen wilde. Dat had ik beter kunnen doen toen ik uit de bus stapte, maar uiteindelijk werd ik opgehaald. Het hostel bleek een paar honderd meter verderop te zijn.

Murpheys law was echter nog niet uitwerkt. Ik had net bedacht dat ik jullie kon vertellen hoe handig het is om in Japans openbaar vervoer op tijd te navigeren; spring gewoon in de trein die de juiste vertrektijd heeft en stap op het juiste moment uit; ze rijden precies op schema en zoveel treinen rijden er niet in het minder dicht bevolkte gedeelte.  Hierbij zijn wel twee zaken essentieel: het werkt perfect bij treinen en je moet wel een nauwkeurige klok hebben (en er naar kijken). Afin, ik stapte in de bus en vond hem al wat krap voor een Japan Railways bus (de vorige was vet luxe). Maar je zou toch zeggen dat er bij de chauffeur op zijn minst een belletje had moeten gaan rinkelen gezien dat:

  • ik een ticket had dat niet geldig was in die bus en ook niet betaalde bij het uistappen (waar hij ook niet om vroeg / een hint gaf)
  • zijn bus niet op het dienstregelingsbordje stond (?)
  • er vijf minuten later een bus langs zou komen waar die pas wel geldig in is
  • ik stomverbaasd was dat de bus stopte bij zijn eindhalte
  • ik bij het uitstappen de plaatsnaam Hachinohe meerdere keren liet vallen
  • ik mijn koffer in de bus achterliet (hou er even rekening meer dat dit Japan is, niet Barcelona; je kan je portefuille hier rustig op je hoofd laten balanceren in een stampvolle Metro)

Nu vraag je je misschien af waarom ik zo stom was dat laatste te doen? Ik dacht dat de chauffeur aangaf dat we een korte pauze hadden. Dat vroeg ik hem ook en toen ik vroeg of dat tot 10 uur duurde beaamde hij dat ook. Althans, dat dacht ik. Maar toen ik me even later omkeerde was de bus weg. Hoe leg je zoiets complex uit aan de locale stationsmedewerksters, meisjes van ongeveer mijn leeftijd die helaas voor mij (maar op termijn meer voor zichzelf) geen woord Engels spreken? Mijn taalgids lag overigens in de bus. Na twintig minuten begonnen ze door te krijgen dat ik niet direct naar Hachinohe wilde en haalden ze er iemand bij die wel Engels sprak. Dertig minuten later had ik mijn koffer weer en kon ik verder.
Nu was dit allemaal niet zo erg; het vervelendste was de ‘rustgevende’ muziek die door het hele terminal/winkelcentrum galmde. Denk hierbij aan een slechte soap serie waar zojuist een of andere drama goed is afgelopen. Buiten was stilte, maar geen bankjes. Dat is overigens iets waar Japan een ernstig gebrek aan heeft; alleen bij westerse ‘dingen’ vind je bankjes. Blijkbaar houden Japanners van origine niet van zitten ofzo. Gelukkig had ik net mijn mp3 speler gerepareerd.
 IMG_4066.JPG
Inmiddels bevind ik me in Nikko in een zogenaamde Ryokan. Ik ben erachter gekomen dat ik als ik op de juiste plek in mijn kamer ga staan en mijn laptop onder de juiste hoek op 1 meter hoogte hou ik Internet heb. Overmorgen ga ik naar Kyoto! Later meer…

Categories
Uncategorized

Liften

In het kader van niet handig: precies optijd opstaan, maar te langzaam… Gevolg is dat ik de laatste bus naar Yakeyama ga missen. Dat wordt dus liften. Zodra ik weer internet heb, merken jullie wel of het gelukt is… Wish me luck.
Wat ook niet heel handig was, was mijn queste gisteren om een mysterieus reuzenrad te vinden. Ik ben drie rondjes om het flat&casino blok gelopen zonder succes. Uiteindelijk heb ik maar geaccepteerd dat ie niet bestaat, ook al kon ik hem zien.

Categories
Uncategorized

Tirol

Eind deze middag kwam ik aan in Sounkyo, een soort Tirol, maar dan met An-Ton. Als ik een wat levensvatbaardere Internet verbinding tegenkom zet ik wat fotos online. Japanners zijn erg goed in dingen namaken. Morgen pak ik de skilift en ga ik eens in de hoogvlakte rondlopen, met paraplu helaas.
Die lichtgewicht paraplu die ik bij de Hema gekocht heb, blijkt erg nuttig. In Tokio was ik een keer zo stom om hem niet mee te nemen en toen kwam ik een soort tyfoon terecht, inclusief de officiele waarschuwingen door luidsprekers. Die waarschuwing was trouwens niet heel erg nuttig: in rustig vrij duidelijk gearticuleerd Engels was het volgende te horen: “This   is    an    official    warning    for   <<iets onverstaanbaars>>”. De stortregen en bliksem inslagen all over the place waren een stuk duidelijker. Ondertussen hielden de meeste weersites trouwens stug vol dat het zonnig was in Tokio.

Het is wel te merken dat ik me de laatste dagen in een vrij afgelegen gedeente van Japan bevindt. Er zijn nogsteeds wel overal een paar touringcars te zien, maar die zijn gevuld met Japanse touristen. De enige niet Japanse tourist was een Frans meisje die ook nog eens Stargate en 24 fan is.

Japanse treinen zijn stoer! Ten eerste heb je niet van die irritante 4-zits constructies zoals in Nederland. Die zijn alleen leuk als je met een groep reist, maar in elke andere situatie ben je alleen maar oogcontact met je overburen aan het vermijden. Modernere Nederalandse treinen hebben vaak alleen nog rijen met 2-zits. De helft staat de ene kant op, de andere helft de andere kant op. Op die manier heb je in een rustige trein de mogelijkheid om vooruit te rijden. Ondanks het feit dat Nederland minimaal 10x zoveel treinen heeft en vol zit met briljante mensen met veel teveel vrije tijd om diep na te denken, hebben ze in Japan een veel betere oplossing gevonden.  De stoelen in Japanse treinstellen kunnen omgedraaid worden. Dus als de trein van richting verandert, staat iedereen op en draait de banken om!

Zo zijn er nog wel meer vernuftigheden. De Japanse versie van het standaard westerse toilet, heeft een fontijntje bovenop. Als je doortrekt en de stortbak weer gevuld wordt, kan je dus je handen wassen. Scheelt waterverbruik, scheelt weer een kraanknop schoonhouden, scheelt weer wat leidingen.

Categories
Uncategorized

More clean, more green

Wat je al niet voor verkeers- en andere borden tegenkomt. Twee hoogtepunten op vuilnisbakken:

Keep clean, keep green;
more clean, more green

en

After the corner was turned,
the trash was tossed away.
It was a blind spot
in the city

Dit was alweer mijn laatste dag in Tokyo, want morgen ga ik naar Hakadote in het noorden van Japan.  Ik heb aardig wat gezien de laatste dagen; zie fotos. Vandaag ben ik naar het open lucht Wave Gothic Treffen, a.k.a. Speakers Corner maar dan met muziek, a.k.a. Harajuku geweest. Mijn fotos zijn vooral van de bandjes, maar dit zou je een idee moeten geven wat  je daar allemaal langs ziet lopen. En waar is Rens als er ineens allemaal coole kleren te koop zijn?

Categories
Uncategorized

Fotos

Hier

Categories
Uncategorized

Tokyo 14:39

Ik ben levend en zonder vertraging aangekomen in Tokyo! Dat heeft me meteen nieuwe Plaze opgeleverd (alleen snapt Plazes Tokyo niet en ik ook niet dus de locatie moet nog wat bijgesteld worden).  De vliegreis was precies zo onconfortabel als ik verwacht had en ik voel me ook precies even brak als ik verwacht had na  3 ‘dagen’ slaaptekort; als het goed is, is het nu een kwestie van nog even tot een uur of 21 wakker zien te blijven.  Lijstje met (misschien wel niet) typisch Japanse dingen:

  • de douane beambte op Narita Airport liet me een foldertje met tientallen soorten hash, wiet, explosieven, etc zien waarbij hij vroeg of ik dat bij me had.
  • de wc in het hostel is een ‘Japanese toilet’. Nou zijn daar twee soorten van:

  1. de traditionele waarbij je op Internet de betekenis van het woord ‘hood’ in de context van toiletten moet zien te vinden om erachter te komen welke kant ‘voor’ is
  2. die in mijn hostel waar ik binnenkort een foto van zal maken; westerse layout, maar met 33 knoppen en een complete handleiding op de deur. Gelukkig zit er stiekem ook nog een ‘tradionele’ handmatige spoelknop aan.

Het weer is vrij redelijk; 29 graden, luchtvochtigheid 73%, bewolkt, dus ik ga maar eens buiten spelen. Later meer.