Categories
Uncategorized

Tokyo 14:39

Ik ben levend en zonder vertraging aangekomen in Tokyo! Dat heeft me meteen nieuwe Plaze opgeleverd (alleen snapt Plazes Tokyo niet en ik ook niet dus de locatie moet nog wat bijgesteld worden).  De vliegreis was precies zo onconfortabel als ik verwacht had en ik voel me ook precies even brak als ik verwacht had na  3 ‘dagen’ slaaptekort; als het goed is, is het nu een kwestie van nog even tot een uur of 21 wakker zien te blijven.  Lijstje met (misschien wel niet) typisch Japanse dingen:

  • de douane beambte op Narita Airport liet me een foldertje met tientallen soorten hash, wiet, explosieven, etc zien waarbij hij vroeg of ik dat bij me had.
  • de wc in het hostel is een ‘Japanese toilet’. Nou zijn daar twee soorten van:

  1. de traditionele waarbij je op Internet de betekenis van het woord ‘hood’ in de context van toiletten moet zien te vinden om erachter te komen welke kant ‘voor’ is
  2. die in mijn hostel waar ik binnenkort een foto van zal maken; westerse layout, maar met 33 knoppen en een complete handleiding op de deur. Gelukkig zit er stiekem ook nog een ‘tradionele’ handmatige spoelknop aan.

Het weer is vrij redelijk; 29 graden, luchtvochtigheid 73%, bewolkt, dus ik ga maar eens buiten spelen. Later meer.

Categories
Uncategorized

Ontwikkelingen

  • Ik ben weer aan het ramp-skaten geslagen; tot nog toe ben ik minder vaak en pijnlijk gevallen dan Vlark, maar wat spierpijn betreft scoor ik dan weer beter.
  • Gister avond op Biton was weer vrij … interessant …  en ik werd wakker met rood geverfd haar (en voorhoofd).
  • Morgen komt Floor een paar weekjes logeren; dat maakte vandaag een mooie gelegenheid om eens de hele inrichting overhoop te gooien. Verder wil ik misschien rond de zomer eens beginnen aan Operatie Facelift; de ‘kleine dingetjes’ in het huis (deels door Adje laten) aanpakken, zoals daar zijn:
    • de keuken
    • het rare berghok in de woonkamer volledig aan het zicht onttrekken
    • de sigaretten automaat op een verhoging zetten
    • plinten voor de laminaatvloer, waar nodig
    • houtwerk verven
    • de gang
    • foto ophang constructie eleganter maken (staalkabel die achter de gordijnrails zit, is niet zo sustainable)
    • balkons (ik krijg de kunstgrasvloer van Jaii-Lana!)
    • tv op wieltjes
  • Vandaag heb ik me waarschijnlijk voor het laatst heringeschreven bij de Universiteit. Binnenkort zal ik voor het laatst collegegeld betalen; eek, dat betekent dat ik over een jaar maar eens serieus over werk moet gaan nadenken
  • Ik ben gestopt met mijn zeven-daagse-werkweek experiment. Mijn weekend is nu ‘heilig’, ondanks (of juist wegens) het feit dat dat een ineffient weekend-gebruik aanmoedigt.
  • Last but not least: ik ga komende zomer een maand naar Japan! Met andere woorden, show me the Anime e.d.!
Categories
Uncategorized

Motiverend beeld

Laptop op het balkon en dan dit soort screenshots…
Vet technische meuk

Categories
Uncategorized

Back to basics

Wat ben ik weer vreselijk handig bezig de laatste dagen.

In de bus van Spanje naar Nederland kreeg ik het voor elkaar Black Russian over mijn MP3 speler heen te gooien. Nu werkt geen enkele knop meer behalve de aan en de reset knop. Gevolg is dat hij nu standaard begint met Blof:

Kleuren zijn kleuren
Dacht ik weleens
Er gebeurt niet veel mee in dit land
Door het glas in mijn hand
In het zuiden van Frankrijk (drie keer raden waar het misging)
Zie ik opeens
Dat het licht zacht verandert
En het doet iets met mij

Niks mis met Blof hoor, maar volume 29 is te zacht.

Thuis gekomen besluit ik voor de variatie eens niet op een pen maar op een sleutel te bijten. Oeps, nou kan die niet meer aan de sleutelhanger; dat gaat vast mis. Maar laat ik vooral nog niet het reservesleuteltje gaan zoeken en gewoon meenemen met de picknick. Wederom niks mis met picknicks, bosse bollen en Maals ijssalon expertise. Alsof dat nog niet link genoeg is, neem ik de bewuste sleutel, zwart en piepklein, mee naar Biton. Biton, daar raak je meer dan alleen jezelf kwijt. Gelukkig kon ik bij Rianne achterop naar huis en had ik inderdaad nog een reservesleutel thuis liggen.

Bosse bollen zijn lekker, heel lekker zelfs. Tevens heel kwetsbaar. Deze ga ik niet eens uitleggen.

Linux is leuk, maar de distro die ik draaide begon me de keel uit te hangen (sorry Adje); ik wil ook eens gewoon iets kunnen doen in plaats van eindeloos prutsen. Dus ben ik teruggestapt op oma-compatible Ubuntu. Twaalf uur prutsen later… “ach, dat branden van die CD is vast wel goed gegaan” … heb ik nog maar een stuk of 10 dingen die nog niet werken.

Onderhandelen met Heineken is ongetwijfeld fantastisch en het leek me de ideale gelegenheid om eens te leren strijken.
Sjors: “Hee Adje h**r, waar de fuck heb je dat strijkijzer gelaten?”
Adje: “Uhh, die heb jij toch voor het laatst gebruikt?”
Sjors: “Oja, ik had hem aan Joran uitgeleend voor z’n gala.”

Jullie hebben me vast wel eens zien pimpen met mijn PDA. Hij staat nu voor 50 euro op Markplaats en aardige mensen kunnen er zelfs wel meer korting op krijgen. Waarom dat? Nou, ik kreeg na maanden het eindelijk weer voor elkaar hem te koppelen aan mijn computer. Helaas had Linux een iets ander beeld bij ‘synchroniseren’ dan ik; dag agenda en doelijsten. Ik ga weer lekker op papier verder; moet alleen even een handig systeem uitdenken. Had ik nog afspraken met iemand?

Categories
Uncategorized

Wow


262 meter hoog en dat in Utrecht… ben benieuwd of ie ooit gebouwd gaat worden.

Sjors

Categories
Uncategorized

Dublin : 4-8 januari 2006

Transavia had een mooie aanbieding voor een retourtje Dublin waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt.

Dag 1:
De reis verliep vlekkeloos en nog die avond heb ik mogen genieten van echte Ierse mfuziek en dans, maar dan op de Las Vegas manier; in een hotel, waar ze dat naar alle waarschijnlijkeid vijf keer per dag, 365 dagen per jaar doen. Dit was uiteraard niet mijn eigen idee; een Argentijns meisje in wiens bed ik per ongeluk lag te slapen wilde er heen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat (sommige) Spaanse mensen de spatie niet kunnen uitspreken, wat in combinatie met verkeerde klemtonen iemand zelfs zonder knetter harde achtergrond muziek bijna onverstaanbaar maakt. Nou schijnt men in Argentinië wel een handje te hebben van klemtonen verkeerd leggen, want om zichzelf van Spanjaarden te onderschijnen leggen ze daar alle klemtonen anders.

Dag 2:
Ok, ik ben nooit heel gecharmeerd geweest van het bestuursgebouw van de UU, maar dit slaat alles:

De rest van Trinity College is overigens wel in de gebruikelijke ‘we hadden geld over een paar eeuwen geleden’ stijl gebouwd.
Voor leesvoer moest ik in de boekhandel kiezen tussen “Irish history for dummies” en “Twentieth -Century Ireland”.

Merry Christmas is geen nare Walt Disney film met een of ander nare bedreigde diersoort die de wereld gaat redden. Neen, het gaat over het staakt-het-vuren tijdens een kerstavond in de Eerste Wereldoorlog. Op meerdere plekken in de loopgraven hadden soldaten spontaan zin om met de vijand kerst te gaan vieren, wat uiteraard tamelijk bizarre gevolgen had. Het verhaal kende ik wel en valt een beetje onder dezelfde categorie als het overgooien van dode ratten, totdat iemand er genoeg van had en een granaat teruggooide. Daarbij was het trouwens de eerste Europese film die ik ooit gezien heb zonder willekeurige niet functionele naakte mensen.
In het hostel heb ik bovendien wonder boven wonder de eerste(?) aflevering van Futurama gezien.

Dag 3:
Een dagtocht door het Wicklow gebergte, waarbij ik zo stom was om mijn fototoestel vergeten mee te nemen. Gelukkig heb ik genoeg fotos van Noorwegen en Schotland, welke gecombineerd wel ongeveer het idee weergeven. Het was precies het soort tour als ik verwacht had (en ook hoopte): klein busje met een chauffeur die al jaren in dat gebied woont en niet kan stoppen met praten (met een Iers accent uiteraard). Binnen no-time weet je dan ook meteen weer vanalles over Ierland.
Het begon meteen goed: we reden langs de eeuwige vlam van Amnesty: “As long as it burns, there is always hope for peace in the world. ” Nog geen tien seconden later viel de vlam uit; tell me something I did not know…
Iedere Ierse man heeft 2.2 vrouwen tot zijn beschikking; het énige voordeel van decenia burgeroorlog, armoede en emigratie, maar dit wordt compleet ongedaan gemaakt doordat beide ouders je nieuwe scharrel onmiddelijk en onverbiddelijk vleeskeuren.

Avondeten:


Dag 4:
Op excursie naar Belfast. Je kan tegenwoordig op Internet een busticket kopen en dan krijg je per SMS een plaatje toegestuurd. Dat plaatje haal je dan in de bus over een scanner en die print je ticket uit. Alleen dat was voor mij al genoeg motivatie om het te kopen. Uiteraard werkte de scanner niet, dus kon ik alsnog een code intypen.
Aangekomen viel me meteen op hoe krankzinnig veel ‘alternatieve’ mensen er rondliepen; veel meer dan statistisch verantwoord voor een willekeurige Europese hoofdstad. Ik vermoed dat er een soort van festival plaatsvond, maar mijn zoektocht was niet bevredigend (je denkt toch niet serieus dat ik mensen gewoon ga aanspreken om het te vragen?); er was ergens een plein met heel veel skatende mensen, een DJ en de BBC. Maar waarom waren ze dan alsnog over het hele centrum verspreid?
Sorry ik kon het niet laten:

Het schijnt trouwens dat het hele conflict in Noord Ierland de schuld is van onze grote vriend Willem van Oranje. Hij heeft daar eeuwen geleden wat katholieken om zeep geholpen met zijn leger. Met een brilante taktiek trouwens: stel de vijand heeft 5000 man en jij hebt er 20000, maar je moet eerst een river oversteken. Dat overleef je dus niet normaal gesproken, dus heeft hij zijn mensen over de gehele lengte van de rivier verspreid. Toen was het ineens een eitje om over te steken.

Terug in het hostel hoorde ik wat Nederlanders in de keuken, dus ik dacht bij mezelf ‘Ach, ik heb niet echt honger maar laat ik voor de gezelligheid maar wat van mijn prut gaan opwarmen.’. Helaas, hun gesprekken gingen over hoe vaak ze wel vergaderen, de vormen van neuzen en uiteindelijk, hoe genant, over een of ander truth or dare spel waarbij een vriend van hen … hihi … daadwerkelijk … hihi … “hij zei het nog eerlijk ook” (zucht, het heet Truth or Dare weet je nog?) … hihi … dat hij zijn schaamhaar … schater, hihi … deels met een tombeuse en hihi hihi deels met een sch-hihi-aar-hihi bijknipte. Gelukkig was op dat moment mijn afwas voltooid. Ohnee wacht, nog één bord en toen begonnen ze over jongens die niet met elkaar durfden te zoenen en hoe raar dat wel was. Die conversaties zijn zoooo 2001… , maar volgens mij waren ze niet veel jonger dan ik.  Heb ik maar niet gevraagd.

Dag 5:
Omdat mijn vlucht vrij relaxed getimed was, kon ik nog een stukje richting Phoenix park wandelen. Dat is het grootste stadspark in Europa. Let wel, omsloten park. Verder heeft Dublin ook de breedste straat in Europa. De Champs Elysees deed ook mee aan de competitie, maar helaas, dat is een laan, geen straat.

Het eerste wat ik in Nederland natuurlijk weer zag was onze nieuwste hype: terrorisme en dan vooral het bangmaken van burgers. Er hangen in Rotterdam momenteel twee verschillende posters in de bushokjes: een poster dat mensen toch vooral op verdachte pakketjes moeten letten en reclame voor een of andere loterij. Ben ik de enige die daar de ironie van inziet?

Meer fotos hier.

Categories
Uncategorized

Right back on top of thangs

Ik wissel zo om de paar weken tussen een toestand van door werk en of leuke activiteiten overspoeld worden en on top of things zijn. Het gekke is dat er daartussen nauwelijks verschil is in het tempo waarop ik dingen afhandel; als ik niet slaap, op Biton ben of met iemand heb afgesproken, werk ik gewoon 16 uur per dag door mijn doe dingen heen. Nouja, een paar periodes in het jaar ontken ik ze of kunnen ze wel even wachten en dan ga ik stug films kijken of veel te lang op vakantie.
Anyway, ik denk dat het verschil ‘m voor mij zit in het doen van dingen die absoluut nu moeten en dingen die alvast kunnen. Vorige week ben ik de volledige week bezig geweest met de FUG overdracht; van 50 naar 150 pagina’s waarbij je ook nog goed moet opletten wat wel en niet door je medebestuurders bijgewerkt is en alle layout opnieuw doen in een omgeving die je nog nooit gebruikt hebt (latex) duurt nou eenmaal even. Het duurde ook nog eens twee keer zo lang als ik de week van tevoren dacht, waardoor ik erg lang in die nare toestand ben geweest waarin je alleen maar dingen doet die direct op je af komen: schrijven, vergaderingen voorzitten, college volgen, mail bijhouden en nieuwe acties noteren, afwassen, eten, LTS vergadering zuipen met Suske e.a. en op de Honorairenborrel.
Nu is ie af en uitgedeeld (ook al had ik hem graag nog tien of twintig man uur verder ontwikkeld gezien) en ben ik nogsteeds een redelijk deel van mijn tijd kwijt aan dingen die hun deadline naderen, maar ik heb nu ook tijd om vooruit te werken. Dankzij Getting Things Done heb ik nu ook een veel betrouwbaarder beeld van wat ik allemaal nog moet doen en een praktische methode om zo snel mogelijk door die tientallen lijstjes te komen.
Ik ben nooit iemand geweest die alles tot het laatste moment uitstelt, vooral niet bij grote projecten, maar ik heb het idee dat ik nu ook alle kleine dingetjes, waar er gigantisch veel van zijn, alsmede de wat meer schermerige projecten, ook eerder kan aanpakken. Zelfs vorige week heb ik het voor elkaar gekregen om de lijst met dingen die ik moest doen in ieder geval niet al te hard te laten groeien door alle minder-dan-twee-minuten taken die binnenkwamen meteen af te handelen.
Het gaat dus de goede kant op, jippie!
Ik ben zelfs alweer met mijn hoofd in de toekomst gekomen:
In de tweede week van de kerstvakantie ga ik naar Dublin (ohhhh Iérland!), dankzij een vrij aardige aanbieding van Transavia. Ik ben er achter gekomen wanneer de studiereis van Milieuwetenschappen is (nu nog waarheen en of het leuk is) en ik denk zelfs al licht na over (zomer)vakantie en locatie van afstudeeronderzoek.

Kortom, zoals Snoop het zo prachtig formuleert in Still D.R.E. : “Right back on top of thangs”

Categories
Uncategorized

Goh dat had ik zelf niet kunnen bedenken…

You scored as Existentialist. Existentialism emphasizes human capability. There is no greater power interfering with life and thus it is up to us to make things happen. Sometimes considered a negative and depressing world view, your optimism towards human accomplishment is immense. Mankind is condemned to be free and must accept the responsibility.

Modernist

75%

Existentialist

75%

Materialist

75%

Postmodernist

50%

Romanticist

25%

Cultural Creative

25%

Idealist

0%

Fundamentalist

0%

What is Your World View? (updated)
created with QuizFarm.com

Categories
Uncategorized

Boiler!

Eindelijk, na een nacht lang vol verwachting wakker te hebben gelegen (nouja, eigenlijk heb ik gewoon een irritant bed dat me wakker piept als ik me omdraai), ging om 12:30 eindelijk de bel…
Ik heb nu een boiler!

Maar helaas, men was even vergeten dat dat ding ook geinstalleerd moest worden en dat ze dus ook leidingen, een kraan en dat soort zaken mee hadden moeten nemen. Vrijdagmiddag proberen ze het nog een keertje, dus wie weet wordt het een housewarmingsparty met warm water!

Het aan de hand van Getting Things Done (GTD in de wandelgangen) omzetten van mijn stuff in actionable material met bijhorende lijstjes begint ook goed op gang te komen. Het aantal lijstjes groeit naar hoeveelheden waar zelfs Angela toch op zijn minst even, al was het maar een seconde, de aandacht op zou richten. Het is even een rare sensatie om een honkbal op tafel te leggen en de vraag te stellen: “Is it Actionable?”, maar het lijkt wel te werken. Wie weet krijg ik ooit Adje zelfs zo gek om dat boek te lezen, zucht.

Tot slot vroeg ik me af of iemand zin heeft Ruben z’n bak-brommer wat stiller te krijgen.

Categories
Uncategorized

Jeee

Joepie, ik heb nu ook een weblog.
Na bijna een maand in afzondering geleefd te hebben zonder internet, kwam gister de postbode langs met mijn redding. Je weet niet wat je hebt tot je het mist :-). In ieder geval heb ik besloten om ook maar eens aan de LiveJournal hype mee te gaan doen.
Mijn verlanglijstje voor de komende week:
– Boiler (ja nogsteeds…)
– Een ‘af’ huis
– Een volledig overzicht van alles wat ik nog moet doen en een perfect en operationeel levens-managment systeem, gebaseerd op “Getting Things Done” van David Allen. Met dank aan Eelco voor het boek en al die andere bestuurders die er zo razend enthousiast over zijn.