I’ve developed my own apps and those for clients from scratch in the past, but this time I’m taking over an existing one. I recommend that you consider doing the same: take over an app that has already made money. There are lots of apps with early success and great potential out there that are no longer being maintained for all sorts of reasons. The owner might have a full time job, they might not charge enough for the app or do something completely wrong from a business point of view.

In this case, Tupil is too busy working on their wildly succesful Beamer app and Niels form Zeker Waar with his new startup Brainsley. The app was already making money, albeit a lot less than in it’s early days. The fact that people were evidently willing to pay for this app, puts it way ahead of earlier apps I developed and also gives it an advantage over any new – unproven – ideas I might have.

Best of all, it doesn’t have to take a ton of cash to buy an app; you can work out a revenue or profit sharing deal, offer X hours of free development time (there might be some tax caveats…) or perhaps they really don’t believe in it anymore and you get it for free.

You can probably draw up a contract without a lawyer  - because a lawyer will cost you more than the app – but make sure the contract does not have any ambiguous clauses.  Make sure it’s clear who owns the source code. If you have some sort of transition period, make sure their related clauses expire, meaning the contract becomes less complicated with time. It would be nice if there was a set of standard contracts for each country and a tool to tweak them based on your preferences and the kind of deal you want. I’ll let you know in a few years if this was good advice

Once the app is yours, you’ll need to take care of practical things.

Accounts (except Apple)

We had to transfer about a dozen accounts to my company: Twitter, Gmail, Airbrake, the domain, server, etc. Most of these accounts were registered with a @tegoedapp.nl email address. They would send me the password, which I would change and then I just changed my contact details and credit card info. The server and domain require a bit more paperwork, but those are standard procedures.

Moving the app

The first thing you should try is to ask Apple to move the app from the original developer’s account to your account. This way the users won’t notice a thing. There’s 99% chance that Apple won’t do this for you, but you should try anyway and be persistent (and polite of course). The more people who actually bother to ask, the more likely Apple will change their mind at some point in the future. It’s worth it because this would be a great user experience, lead to less unmaintained apps and be good for your business as well (you’re going to lose customers when you move the app).

If the app is the only app for that particular iTunes Connect account, there’s a second thing you can try. This was the case for Tegoed. It was owned by a company account beautifully named “Tegoed”. This looks a lot more professional than the personal name of a developer, which is especially important if you want your users to trust you with their phone company login credentials. Of course Apple wouldn’t do this either, but again, you should try.

What you most certainly should not do is the same thing you did for all the other accounts –  namely to take over the existing account and just change your contact details. This will confuse the hell out of their systems and lead to some very concerned phone calls.

Assuming the developer you’re taking over from doesn’t mind if you use their account during a transitional period, that leaves just one option.

Tell your users to re-download the app

Last year the #1 Dutch news app nu.nl published an article and sent a push notification to at least a tenth of the Dutch population telling them to go and download their new app. Unfortunately the link opened in an in-app browser window and didn’t work in my case.  When I went to the app store and searched for the new app, I coulnd’t find it (“Nu” means “now” in Dutch and does not make for a good search phrase).

What I’m trying to say here is that if you delete the app from the original account and release it again from your new account, it will be a terrible user experience. You’re also going to lose customers and lose the amazing reputation your predecessors built up from customer reviews (at least in my case; in your case it might be a good thing if they didn’t maintain the app for several years before you took over).

Let me help you ease the pain.

Note: this a work in progress, I will update this post if it works out fine or fails miserably. Use the following at your own risk.

I’m going to assume your app uses a server. You could even just put a text file with some magic words on a server somewhere if necessary.

The first thing you need is for your server to able to tell the app that the user needs to move. You could implement a dedicated method for this, e.g. http://yourapp.com/are_we_there_yet.json or just append the result to a commonly used server method. Once the new app is ready to go – and not before – it should return:

If your new app is free, then there’s no rush for people to move. If your new app is not free, one option is to make the new app free for a limited period of time and only letting your current users know. In that case the message should make it clear that they need to move quickly. Another solution is to make your app free and introduce subscription pricing. Assuming you have a server that keeps track of users, you can keep this functionality free for old users either for a limited period of time of indefinitely. The latter may be the topic of a future post.

Now either call the are_we_there_yet method in applicationDidBecomeActive in your app delegate or just append the following code to where your json result is normally processed:

Your app delegate listens for this notification and presents an alert. If the user dismisses it, he won’t be bothered for a week. Otherwise he’ll be taken to the App Store. Track the conversion using something like Mixpanel. This is also a good time to check out UIAlertView-Blocks, which of course you’ll install through Cocoapods.

Submit this update through the old account and make sure there’s enough time for your users to update before you remove it from sale.

App name and push notifications

Now it’s time to upload the app to your new account. Make sure you disable the moving code. Once the app is approved for your new account, you should remove the app from sale from the old account. This way when the user searches for your app, they’ll find only one instance.

You should not however completely delete the app. Correct me if I’m wrong, but if you actually delete the app you will lose push notifications, iCloud and perhaps other services. Also you won’t be able to update the old app if for any reason you need to do this. I recommend that you keep the old app alive and the Developer Account active for a while, probably until the next yearly payment is due.

There are two problems remaining:  the name of the app and the continuation of push notifications during the transition phase.

You can’t have two apps with the same name in the App Store. The way I dealt with this is by renaming “Tegoed” to “Tegoed 1″ and then immediately claiming”Tegoed” for a new app on my own iTunes Connect account. Alternatively you could name the new version “2″, but I’m very conservative when it comes to version numbers. As far as I can tell, it’s not the app name that needs to be unique but the localized name(s) that are used in the store. You can only change the name of an app when you ship an update. The old name becomes available the second your new version is ready for sale. If you have enemies, be careful about your timing.

If your app uses push notifications, it’s important that those keep working on both the old and the new app. For that your server needs to know which cert file to use depending on the app the user has. The app should probably tell the server which version it is and you should store this in your server database.

Conclusion and work in progress

As I said before, I’m in the middle of this process myself. Any other things I should be aware of? Reply here or send me a message at sjors@purpledunes.com.

De eerste vraag is hoeveel een verhoging van de AOW leeftijd oplevert. Dit artikel pleit dat een verhoging met één jaar, jaarlijks 2 miljard oplevert**. Interessante kanttekening daarbij is dat de AOW al decenia lang minder snel groeit dan de economie, dus dat de relatieve welvaart van AOWers al jaren krimpt en dat ons allen al tientallen miljarden bespaard heeft.

De tweede vraag is hoeveel een renteverhoging van 1% op staatsleningen ons kost. Hoe reken je dat het beste uit? De staatsschuld bedraagt momenteel 405 miljard euro. Als we in één keer over dat hele bedrag 1% extra rente moeten betalen, is dat dus 4 miljard per jaar. Maar omdat we leningen afsluiten met looptijden van bijvoorbeeld 10 jaar, duurt het langer voor we het effect voelen***.

Mijn conclusie: iedere procent rentestijging op onze staatsleningen komt overeen met een toename van de AOW leeftijd met 2 jaar.

We zitten nu op ongeveer 2% en vanaf 7% schijnt sowieso alle hel los te barsten, dus beste ouderen: worst case gaat de AOW per 2015 omhoog naar 76, met dank aan de PVV.

Ik heb er alle vertrouwen in dat de Tweede Kamer de komende week geen rare fratsen uithaalt en dat we het dus kunnen houden op 66 per 2015 (zodat mijn moeder nog net buiten schot blijft).

* = Uiteraard zal zo’n tegenvaller in de praktijk breed gespreid worden over de begroting

** = 3e pagina, waar minister Donner het heeft over €4 miljard bij een verhoging met 2 jaar

*** = Enig puzzelen met deze getalletjes zou een nauwkeuriger antwoord moeten geven, maar volgens deze brief van het Ministerie van Financiën is de gemiddelde looptijd 7 jaar, ofwel pakweg drie kabinetsperiodes.

1. irrelevant product
2. something crucial missing in the MVP (Minimum Viable Product)
3. bad marketing
4. too expensive

(1) It wouldn’t be the first time someone built something that nobody needs. Unfortunately when it comes to leisure time, what “need” means is not very clear. When there’s an oil spil, the oil company needs it to stop. Nobody needs an iPhone app to guide them through a city in that sense. In fact, as a tourist, they may not even need to be in that city in the first place. Of course restaurants, tourist shops and guidebook publishers make plenty of money for a reason, but this lack of need is one of the reasons I’m still looking for startup ideas outside the consumer “optional activities” space (travel, food, non mandatory education, games, generic literature, social networks, etc).

(2) I tried to build a minimum viable product so I could start learning as quickly as possible. I can travel for half a year with just hand luggage and I’m not afraid to leave out features in a product. In fact perhaps I was so unafraid  that left out too much. Or I might have picked an initial target audience that’s vanishingly small. The walking tour in the first version might only be convenient for a few dozen people a week.

(3) Even if people really need an app like this and there’s plenty of people that can be persuaded to walk this specific tour, they’re not going to find out about it automatically. Perhaps in due time the mayor will enthusiastically announce it on local television. But even in my most optimistic scenario I don’t expect word of my app to spread like wildfire on the first version. My initial marketing consisted of a short announcement and a retweet by The Railway Museum; the tour starts with a train ride to that museum. It would have been nice if that was enough to get traction of course.

(4) Given the number of tourists visiting the city and the percentage of the population with iPhones, I estimate that I need to charge at least €3.99 for the app and perhaps even more for future versions, to make it worth the time I and others would need to build a complete version. The best paper based guidebook costs €25 and they received government subsidy. That means it’s a tiny market, but given that they sold more than 15.000 of them it’s still interesting if you can keep costs low. Rumor has it though, that people aren’t comfortable paying more than €0.79 for apps and they tend to compare apps with apps, not travel products with travel products.

So how do I figure out what’s going on? I’m running a series of experiments. The first thing I did was to make the app free during the Easter Weekend. This led to the following encouraring chart:

461 downloads in one weekend! I made it all the way to #3 when searching the App Store for “Utrecht”, which is higher than the official app by the Utrecht Tourist Board (they announced their app when I was already working on mine). I made it to #15 in the travel category. This is going to change everything, man!

Now I know from experience that if you make a paid app free it gets featured on all sorts of price-drop websites and gets downloaded by a lot of people who just download everything that’s free.

So let’s look at what people actually do with the app once they download it. In comes Mixpanel. Almost half the people who downloaded the application did not launch it, at least not during that weekend.

The app shows several sights in Utrecht together with a short description and links to more information. Almost 30% of those who launched the app followed one or more of those links. That suggests that those people were indeed interested in the information itself. How about actually going on a walk?

These numbers are a little disappointing, especially because nobody has walked the complete tour so far. However the weather was pretty bad most of the weekend, so I can imagine that people preferred to read about Utrecht on a warm couch at home and didn’t really feel the need to go outside.

So now that I made it to the top of the charts and almost a hundred people actively browsed through the information, what happened next? I put the price back at its original level and the number of downloads dropped back to zero. Of course that’s not unexpected on weekdays and with bad weather.

Last weekend I tried another experiment: can I use Google Ads to draw people to my website and have them buy the app? With my previous app this seemed prohibitively expensive with most relevant keywords costing over €1 and Google ranking my landing page very low, but in this case things look better. I created a slightly nicer landing page with some teaser content on it, set a maximum price of €0.50 per click, picked a bunch of keywords that Google suggested and let it run for the weekend.

It’s difficult to track conversion with the App Store: Google tracks how many people click on your ad and with some effort you can track how many people click on the Available in the App Store link, but that’s where the trail ends and Apple’s black box begins. Here’s some of the keywords that resulted in the most clicks:

There were three sales that weekend and no guarantee that they came from Google. This may sound bleak, but it’s not. Consider that downloads only happened on Friday and Saturday. On Friday the conversion from clicks to sales might have been as high as 20%. Because Google’s lawyers don’t allow me to use the word “iPhone” in the ad text, I assume I can double my conversion in the long run by building an Android version. So if I tweaked the ads, landing page a bit more and had a more complete product to offer, it’s not unthinkable that I could buy a customer for between €1 and €2 resulting in a profit.

The next weekend with descent weather I plan to run a shorter but 5 to 10 times more intense campaign with slightly tweaked keywords. If that results in 10 to 30 sales I can be pretty sure adwords were responsible for them. If nothing happens, then it’s more likely a problem with the product itself or the pricing.

So I still don’t know which of my four hypotheses are true, but I’m working on it.

Before:

As you can see, no CSS to speak of. It still ranks #5 when you search for “reisgids Utrecht”, but it doesn’t look particularly professional.

First thing I did was look for a standard design template. For my previous application I copied a friends CSS. This time I wanted to try something different. It was a good time to try out Twitter Bootstrap for Rails since I’ll be working with it on another project soon. I also added a screenshot and the text I used in iTunes:

The nice thing about a co-working environment is that you can ask people for help. Kees (who’s also working on his site today) gave me a few pieces of advice:

• text on the left, picture in the middle, call to action on the right
• more space between columns
• header texts at the top (left and right side)
• less text

Here’s the result:

All in all a nice and productive afternoon at Setup in Utrecht.

Omdat mijn vorige woning wordt platgegooid, moet ik op zoek naar een andere woning. De gemeente heeft mij daarvoor een Stadsvernieuwingsurgentie (SV-urgentie) gegeven. Na een tijdje zoeken vond ik naar mijn inschatting het beste wat ik kon krijgen en heb ik de woning geaccepteerd.

Vervolgens moest ik langs Bo-Ex om daar wat papierwerk langs te brengen die zij dan weer naar Woningnet doorsturen, die daar dan weer wat stempels op zetten en een woonvergunning afgeven. Daar begon de ellende.

Om te voorkomen dat ik voor niks naar Kananeleiland op neer zou moeten fietsen, had ik me goed voorbereid. Ik heb namelijk van tevoren met Bo-Ex gemaild en gemeld, uitgelegd wat mijn situatie was en afgesproken wat ik mee moest nemen. Ik heb daarbij ook duidelijk aangegeven dat ik zelfstandig ondernemer ben, geen boekhouder of accountant heb en zelf mijn administratie bijhoud.

Naar aanleiding van dat gesprek heb ik het volgende meegebracht:

• de definitieve belastingaanslag 2010; dit papiertje was in oktober nog genoeg om bij Mitros een huisvestingsvergunning te krijgen, maar die woning heb ik door omstandigheden alsnog moeten weigeren.
• door mijzelf opgemaakte winst- en verliesrekening over 2011
• door mijzelf opgemaakte schatting winst- en verliesrekening over 2012, met toelichting

Helaas, de balie-medewerker of de mensen namens wie zij sprak, dachten daar anders over. Wat wil het geval?

Of ik even een accountsverklaring wil overleggen, over 2011 en 2012, of toch maar boekhoudersverklaring en toch alleen over 2011. Nouja, als het maar “iets officieels is, met stempels en briefpapier”. Kortom, de medewerker had totaal geen idee waar ze het over had, maar wel de macht om mij een woning te weigeren. Van met de klant meedenken had ze ook nog nooit gehoord: “Tja, u wilt graag die woning.”.

Wel kreeg ik een week uitstel, want anders had ik vanmiddag nog een boekhouder mogen zoeken.

Ik heb een aantal argumenten aangedragen die op de medewerker geen enkel effect hadden. Zo is bijvoorbeeld de inkomenseis niet op mij van toepassing (staat in Sociaal Plan v.d. Camera Obscura buurt), dus heeft Woningnet absoluut niks aan het weten van mijn inkomen. Helaas, ondanks dat ze het niet nodig hebben, eisen ze het wel.

Ik heb meerdere malen gevraagd om precies aan te geven wat er van me verwacht wordt. Hier kon ze geen duidelijk antwoord op geven: “Kijk maar op de website”. Helaas is de informatie op internet over dit onderwerp buitengewoon schaars, vaag geformuleerd en niet voorzien van verwijzingen naar wetsartikelen, gemeentebesluiten of zelfs maar aanspreekbare instanties.

Uiteindelijk heb ik de toezegging gekregen dat ik alleen een boekhoudersverklaring hoef te overleggen over de winst- en verliesrekening van 2011 en dus niet over de schatting van 2012. Uiteraard heb ik die toezegging niet op schrift, dus aanstaande maandag kan een medewerker weer totaal iets anders eisen.

Wat ik vergeten ben te vragen is om een formele afwijzing van de vergunning. Dan had ik misschien nog de mogelijkheid gehad om in beroep te gaan, hoewel het me niks zou verbazen als Bo Ex zich dan het recht toekent om dat beroep niet af te wachten en de woning aan de volgende op de wachtlijst door te geven. Bovendien kan ik de spullen en aanpassingen van de huidige bewoner niet overnemen als zo’n beroep langer doorsleept dan het einde van zijn huurcontract.

Ik heb vorig jaar, voordat ik mijn definitieve aanslag 2010 binnenhad, ook al preventief contact gehad met Woningnet over deze kwestie. Deze mailwisseling geeft een indruk van hoe duidelijk ze niet weten waar ze het over hebben, dat er geen duidelijke regels zijn en dat alle partijen de verantwoordelijkheid van zich afschuiven.

Woningnet:

Hartelijk dank voor uw bericht waarin u vragen heeft over uw inkomen als zelfstandig ondernemer.

Als u inkomen heeft als zelfstandig ondernemer kunt u dit aantonen door een verklaring van een accountant waarop de winst en verliesrekening staat vermeld. Dit mag zijn van het afgelopen jaar (2010) of een schatting van het komende jaar (2011). Deze verklaring dient ondertekend te zijn door de accountant. Een eigen verklaring is niet voldoende.

Hier werd dus over een account gesproken, wat nog een stapje duurder is dan een boekhouder. Zou de “regel” in het afgelopen halfjaar versoepeld zijn? Waarop ik vroeg:

Kunt u aangeven waar deze regel op gebaseerd is (wetgeving? besluit van de gemeente?) en wat de precieze formulering is?

Kunt u mij uitleggen hoe ik het beste bezwaar kan maken?

Reactie Woningnet gaat totaal niet in op de vraag:

Een accountantsverklaring is een mogelijkheid om uw inkomen op te geven, maar ook een meest recente officiële winst- en verliesrekening is voldoende voor zelfstandige ondernemers.
Het is of het een of het ander. Als u een meest recente officiële winst- en verliesrekening kunt overleggen, dan is dit voldoende voor het aantonen van uw inkomen.

Ik heb mijn vraag herhaald en verder geen reactie meer ontvangen. Omdat ik toen inmiddels de definitieve aanslag over 2010 binnen had, heb ik de zaak maar laten rusten.

Woensdag neem ik contact op met iemand van de afdeling Wonen van de gemeente; hopelijk kan hij mij verder helpen. Ik werk deze post dan verder bij. (En ja, ik kon het vakje “de medewerker die erover gaat is op vakantie” ook gelijk afvinken, maar dat is in dit geval geen drama).

Ondertussen heb ik ook maar een offerte opgevraagd  bij Kubus voor een boekhoudersverklaring. Het blijkt dat iedereen in Nederland zichzelf boekhouder mag noemen en dus zo’n verklaring kan afgeven, maar ik vermoed dat als dat “trucje” probeer Woningnet ineens toch een accountantsverklaring wil.

Mocht je zelf op deze situatie afstevenen en principieel genoeg zijn om je niet zonder slag of stoot met een boekhouder uit de situatie te kopen, dan raad ik je aan ruim van tevoren je mogelijkheden te verkennen. Je bent in de praktijk rechteloos in de 24 uur die je hebt om de nodige papieren te overhandigen. Dat ik uitstel kreeg was puur toeval. Gedraag je dus zoals je dat ook in sommige andere landen zou doen: kom op voor je rechten, maar niet ten koste van alles.

Verder heb ik besloten om “de overheid” te straffen door vanaf april alsnog huursubsidie aan te vragen over 2012; laat de staatsraaf maar mijn boekhouder en gemiste uren betalen. Ik had daar oorspronkelijk vanaf gezien omdat mijn lage inkomen min of meer vrijwillig is (voor huursubsidie geldt vreemd genoeg geen inspanningsplicht). Misschien wordt mijn volgende app een groot succes en komt de staatsraaf er toch nog goed vanaf.

http://www.youtube.com/watch?v=-wIfh0iDxGA

Ik ben erg benieuwd hoe die dingen in het plaatje van de Nederlandse verkeerswetgeving passen. Iemand enig idee?

Ze kunnen maximaal 16 km / uur. Puur common sense zou ik zeggen niet harder dan 7 km / uur op de stoep en anders op het fietspad. Geen helm nodig want zowel fietsers als ouderwetse skates gaan harder.

Met normale skates mag je zowel op het fietspad als op de stoep rijden en tel je als voetganger. De pagina zegt verder  dat men “voor informatie over de verkeersregels voor gemotoriseerde skateboarden” contact moet opnemen met de RDW.

Alleen gecertifieerd gehandicapten mogen met een Segway op de stoep rijden. Zo’n ding is echter een stuk zwaarder, lomper en minder manoeuvreerbaar. Overigens geldt dan een maximumsnelheid van 6 km / uur.

Voor elektrische fietsen geldt dat ze tellen als gewone fiets, mits ze niet harder gaan dan 25 km / uur en alleen werken als de bestuurder zelf ook kracht levert. Je mag dan dus niet op de stoep rijden. Bij SpnKix hoef je na een eerste zetje zelf geen kracht te leveren, maar je bent wel flink wat energie kwijt aan balanceren en sturen. Ik kan me ook voorstelen dat het argument van de eigen kracht vooral van belang is bij hogere snelheden.

Een snorfiets heeft een motor, twee tot drie wielen en kan niet harder dan 25 per uur. SpnKiX heeft er echter vier (en om het nou als twee losse snorfietsen te zien…). Als ik de definities goed begrijp, ben je dan automatisch een motorvoertuig. Als er iets is wat je niet wil zijn, is het wel een motorvoertuig…

Er schijnt ook nog zoiets te zijn als een motorstep. Die valt bij minder dan 25 km/uur onder de categorie snorfiets en moet bijvoorbeeld een kenteken hebben. Dan maar hopen dat je niet over dat kenteken struikelt… Als ik echter naar advertenties voor motorsteps kijk, is mijn indruk dat ze mikken op de hogere snelheden.

En hoe denken verzekeringen er over?

Mijn visie op het leven zal voor de meeste mensen waarschijnlijk vreemd overkomen en in dat geval geldt: don’t try this at home! Als je bekend bent met Tim Ferriss dan is het een stuk beter te volgen. Het Nederlandse pensioenstelsel is totaal niet berekend op mijn manier van denken en dat pakt gunstig uit.

Waarom en hoeveel pensioen?

Ik zie een pensioen als een worst-case scenario. Misschien ben ik na m’n 67e (of 85e …) totaal niet meer interessant voor de arbeidsmarkt; mijn vaardigheden verouderd, mijn denksnelheid te traag, mijn mening te sterk, noem maar op. Misschien is mijn denkvermogen door normale slijtage afgenomen, misschien door een herseninfarct. Misschien is er nog wel werk, maar is dat werk dusdanig zinloos dat ik liever als vrijwilliger aan de slag ga. Of misschien is het ronduit verboden om te werken vanaf een bepaalde leeftijd.

Wat heb ik onder die omstandigheden nodig? Als je Seneca moet geloven vrijwel niks. Een bord rijst per dag en een doek om je warm te houden. Maar Seneca is zelfs niet bang voor de dood en zo Stoïcijns ben ik niet. Bovendien is er zoiets als AOW. Die zal misschien wat versoberd worden, maar ik verwacht hier geen Amerikaanse toestanden. Mochten die er wel komen, dan ben ik niet de enige met dat probleem.

Ik heb niet veel geld nodig; exclusief verzekeringen, studieschuld aflossen, reizen en dure gadgets kan ik makkelijk rondkomen van €600 in de maand. Ik ga er echter vanuit dat als ik een grumpy bejaarde ben, ik geen huisgenoten wil en in het algemeen een grotere behoefte aan luxe heb. Ik kom dan op een streefbedrag van €1300 netto. Ik ben daarin zeer pessimistisch over de kosten van onderdak en wellicht wat optimisch over verzekeringspremies. Hoe dan ook geeft 1,5 keer AOW de nodige ruimte waarmee ik kan concurreren met pure AOWers.

Pensioenopbouw

De hele berekening kan je terugvinden in deze spreadsheet. Ik begin met het netto streefbedrag van €1300 per maand. Vervolgens kan je op deze site opzoeken hoeveel bruto aanvullend pensioen je bovenop je AOW nodig hebt. In mijn geval €5000 per jaar. Daar haal je eventueel het jaarlijkse bedrag vanaf dat je reeds hebt opgebouwd.

Vervolgens is de vraag: hoeveel jaar moet ik in loondienst in een traditionele sector werken om voldoende pensioen op te bouwen? Uiteraard kan je ook op andere manieren pensioen opbouwen, maar dit rekent het makkelijkst. Elk jaar dat je werkt, wordt 1,75% van je jaarloon boven de €14.000 opgeteld bij je pensioenopbouw. Ik moet waarschijnlijk hard m’n best doen om als corporate drone minder dan €35.000 per jaar te verdienen; in dat geval moet ik 13 jaar in loondienst werken. Bij €45.000 is het zelfs maar zes jaar.

Ik hoef dus niet voor 2036 een vaste baan te regelen. Tenminste, wat pensioenopbouw betreft. Ik zou natuurlijk ook nu als ZZPer al wat geld in een pensioenfonds kunnen stoppen, maar omdat ik een vrij laag pensioen nastreef, het gros van de inleg vandaag naar de babyboomers gaat en het financiële systeem wankelt, is het strategisch om daarmee te wachten. Bovendien vermoed ik dat ik als zelfstandige buiten de boot val en veel hogere premies moet betalen, maar dat heb ik niet uitgezocht.

Verwar het systeem

Het pensioenstelsel gaat uit van Jan Modaal, Henk en – doe effe normaal – Ingrid. Zij werken hun hele leven bij dezelfde werkgever, liefst met vergrijsde vakbond en starre CAO. Kantoorpolitiek is de orde van de dag en ze tellen wanhopig af tot het moment dat ze daarvan verlost worden. Uiteraard willen ze er niet teveel in inkomen op achteruit gaan. Dat alles leidt tot een gemiddelde erfenis van €110.000 euro, wat neerkomt op een maandelijks pensioenoverschot van €600.

Er zijn grofweg drie manieren waarop ik geld bespaar door af te wijken van de norm:

1. Minder luxe
2. Een vast bedrag kiezen in plaats van een relatief bedrag
3. Laat instappen

#PensioenOpStand

Jongeren klagen, terecht, dat het huidige en nieuwe pensioenstelsel enorm in het voordeel werkt van de oudere generaties. Sommigen leggen daarbij de nadruk op de rol van de doorsneepremie, anderen op een structureel optimisme van pensioenfondsen dat uiteindelijk door onze generatie opgehoest moet worden.

Vervolgens mondt dat klagen uit in een soort fatalisme: we hebben nauwelijks vertegenwoordiging en de meeste jongeren boeit het niet want het is ver van hun bed. Zelfs een petitie ondertekenen is al teveel gevraagd voor 99.99% van de jongeren.

Wat echter vergeten wordt, is de aloude wijsheid dat wie betaalt, bepaalt. En wie betalen er in dit stelsel? De jongeren. Waarom zouden we dan moeilijk doen over stemrechten, als we een veel krachtiger onderhandelingsmiddel in handen hebben: niet betalen.

Dus, als je echt actie wil ondernemen en geen dief van je eigen portemonnee wil zijn, stop dan met het betalen van pensioenpremie!

Mag dat niet omdat je onder een CAO valt? Misschien is het dan een idee om wat druk op je vakbond uit te oefenen; bij een aangekondigde staking kan je bijvoorbeeld met alle jongeren organiseren dat het bedrijf op piek performance door blijft draaien. Die twee procent loonsverhoging weegt waarschijnlijk niet op tegen de uitholling van je pensioen. Uiteraard op eigen risico.

Een groot deel van de jongeren hoeft zelfs niks te doen om in actie komen: zij werken als zelfstandige, in een sector die geen pensioen regelt of bouwen geen pensioen op omdat ze steeds van uitzendbureau wisselen, werkloos zijn of nog studeren. Het enige wat ze straks moeten doen wanneer ze een baan aangeboden krijgen, is even navragen hoeveel pensioenpremie ze kwijt zijn van hun bruto loon en daarover mopperen.

Als genoeg jongeren dit doen, worden we vanzelf wel een keer op gesprek uitgenodigd. En dan kunnen we bespreken hoe iedereen z’n steentje kan bijdragen aan een goede collectieve oudedagvoorziening.

Mormom Temple in Salt Lake City

As I was talking to our guides I learned some interesting things about their system, not the religious system but organizational system. They have a massive international exchange program, where people sign up to become a missionary for two years in a random country. They send in their resume to Salt Lake City Headquarters which is then prayed over and then they get a letter inviting them to pack their suitcase and go to whatever country they’ve been chosen to go to. There’s a rumor that the cutest girls from all over the world get invited to Utah, which might explain why they also need to attach a photo.

The big question I was left with after the tour was: how do they get through the obnoxious US immigration system? They are doing something for two years that can only be defined as labor and it’s certainly not the kind of skilled labor H1B visas call for. Could there be some special religion related visa?

Meanwhile back in Silicon Valley, companies are struggling with a shortage of talent. In addition, many foreigners would love to set up a company here or join a brand new startup, but they run into immigration issues. Yes you can easily set up a company in the US, but the immigration system doesn’t allow you to work for it. At least not longer than a standard business visa allows you to and even that’s a gray area. Also you can’t do freelance work on the side to make a living, which is the best way to bootstrap a company that doesn’t immediately appeal to investors.

There are a couple of solutions. You can work for a company that has already received funding; they can sponsor you on an H1B visa. Some progress is being made on the Founder Visa, which would allow you to enter the country with a slightly less ridiculously large bag of money. Another solution would be to turn the Bay Area into a Special Administrative Region similar to what Hong Kong is to China, with its own passports and legislation. That would get around the inevitably slow decision making velocity of an oversized country.

My experience with the Mormoms suggest an entirely different approach: what if we create an entrepreneurial religion? Entrepreneurs from all over the world would be missionaries. Our temple is a hacker-space. And where typical religious business models take a percentage of up to 10% of personal income, we’d take equity in their companies, just like an incubator.

Of course we could take this idea further. How about a completely atheist religion? We’d watch TED talks in stead of prayers. It would encourage a productive lifestyle, where missing a weekly review or checking your email more than once a day is a sin, which you can confess. And we’d use MRI technology to help you get religious experiences.

Here’s the Lean Canvas:

Entrepeneurial Religion Lean Canvas

The thing I’m most worried about is whether there’s any red tape making it impossible to start a religion without a god. Or perhaps a religion must have been around for X years in order to apply to those missionary visas.

Let’s discuss it here or on Hackernews.

Back in March, I read Running Lean by Ash Maurya and I found it very actionable. In particular I focussed on figuring out why the download -> install -> first use -> second use conversions were so terribly low.

In the previous post I wrote that of every 100 people who download the app, about 50 actually run it. Only 10 submit a pronunciation and only 1 listenes to the feedback given by the teachers.

I wanted to talk to my users to find out what was going on, but how do I reach them? Apple won’t tell me who downloads my application. The good news is, as soon as they run the app, I can do whatever I want, including talking to the user. So I modified the application so that I could send it a push message and the user would see a popup message asking for their feedback (picture right). If they accepted it, they would be taken to their email client with a prefab email addressed to me (picture bottom).

Fast forward about a month: code, submit to Apple, get rejected due to an unrelated but bad crash, code, submit again, wait for approval, wait for users to update and new users to install the app, explore China in the mean time. I could now ask any question to any user, with a command like this:

User.find(:all,
   :include => :pronunciations,
   :conditions =>
      ["version = '1.1.1' and
       language = 'en' and
       pronunciations.id is null and
       push_token is not null and
       users.created_at > ? and
       pushed is null", 7.days.ago]).each do |u|
  APNS.send_notification(u.push_token, :aps => {
    :alert => "You didn't submit your first pronunciation yet;
                    can I take a minute of your time to find out why?"},
    :message => "I didn't submit a pronunciation yet because ...",
    :subject => "Submit first pronunciation");
  u.update_attribute(:pushed, Time.now)
end

Wuhan

I contacted about 100 users with this and similar messages at various times. No response. It turns out there are still a few bugs in that code and not everyone who received the message was able to send me an email. Perhaps it was too intrusive or confusing.

One of my teachers observed something really interesting. She could hear that about 70% of all students were native speakers, usually with Chinese roommates and TV in the background. Is it because they expected the application to work the other way around (learn English)? Or do they just like free stuff? I decided to ask, but I didn’t get a response. Unlike Twitter, iPhone push messages in Chinese need to be very short: {:alert => “您的中文非常棒，请您和我们分享下载本应用的原因”, :message => “下载本应用的原因”}.

Two weeks ago something went wrong with the server and because I was traveling I didn’t get around to fixing it. Total number of complaints: 0. That’s usually not a good sign and it’s not the first time.

A very important other factor is my own motivation to use the app, which is pretty low. I don’t find myself learning Chinese with any other tool either, so the underlying problem is most likely that I’m not as keen on learning Chinese as I thought I would be. I spoke to a few expats who told me they don’t really have to learn Chinese for their work.

Motivation might be much stronger the other way around; Chinese people learning English. I might still try that in the future. However, even though I know this market is much smaller, the fact that there are 0 true fans of the system is a strong warning that the idea won’t appeal to this bigger market either.

From a more practical point of view: if I’m not motivated to use the app (and I’m not paid to be motivated either), I’m not motivated to continue working on it.

Een belangrijk probleem dat even aan bod kwam is het fenomeen scheefwonen, waar ik als trots scheefwoner al eerder over geschreven heb. Men was het er wel over eens dat de scheefwoners in kwestie weinig kwalijk te nemen is; je kan nergens heen en waarom zou je vrijwillig meer geld gaan uitgeven?

Dat wil niet zeggen dat er geen maatschappelijk probleem is. Een derde van de sociale huurwoningen wordt scheef bewoond aldus De Langen. Zonder scheefwoners zou er een enorm overschot aan sociale huurwoningen zijn in Utrecht. Ik vermoed zelf dat de prijs van private woningen ook een stuk lager zou liggen als die 1/3e woningen op een slimme manier in de vrije sector terecht komen. Mensen die nu in hun eentje in een sociale huurwoning wonen, gaan iemand in huis nemen om de hogere kosten aan te kunnen, waardoor een berg woningen vrij komt, waardoor de prijs zakt.

Maar wat is die “slimmie manier”? Een aantal oplossingen kwamen aan bod:

1. Liberaliseer de hele woningmarkt (alle prijzen naar vrije markt niveau) en compenseer dat met een hogere huursubsidie waar nodig. Dit werd door iemand in het publiek voorgesteld en is ook mijn favoriete oplossing. Het haalt een hoop complexiteit weg.
2. Verhoog de huur voor mensen met een hoog inkomen geleidelijk. Dit is waar het kabinet op aast als ik me niet vergis. De vraag is of je je als woningcorporatie moet bemoeien met het inkomen van individuele bewoners. De Langen was hier in ieder geval op tegen, vandaar de volgende optie:
3. Verhoog de huur van bepaalde buurten (of type woningen) zonder aanziens des persoon.
4. Verlaag het maximum inkomen waarmee dit soort woningen toegewezen worden (gebeurt nu al enigszins).
5. Door niemand voorgesteld, maar je zou ook een soort campuscontract (al dan niet met terugwerkende kracht) kunnen invoeren, waarbij mensen bij een verhoging van inkomen weg moeten.

Ik zou willen toevoegen dat elke maatregel die als doel heeft rijkere mensen uit de sociale huurwoningen te halen, gecompenseerd moet worden door een gelijk of groter aantal vrijkomende woningen de private huur in te duwen (dus verkopen aan particuliere verhuurders). Op die manier voorkom je dat de private markt nog verder overbelast raakt.

Dit klinkt misschien heel onsolidair, maar vergeet niet dat er een overschot aan sociale huurwoningen is én – wellicht belangrijker – voor elke woning die Mitros in Utrecht verkoopt ze genoeg verdienen om drie nieuwe te bouwen.

Ik was tot nog toe altijd sterk tegenstander van de tweede optie. Niet dat ik het erg zou vinden om vanaf volgend jaar 200 euro meer huur te betalen (mits alle scheefwoners meedoen). Waar me tegenstaat is dat het systeem al te complex is en zo alleen nog maar ingewikkelder wordt.

We zijn met teveel schuiven inkomen en de woningmarkt aan het balanceren: gesubsidieerde woningen, uitkeringen, huursubsidie en dan nu dus ook nog huur naar draagkracht. Het kan veel simpeler als je het reduceert tot slechts een negatieve belasting voor mensen met een laag inkomen. Het geld dat je bespaart op ambtenaren en door het oplossen van scheef wonen kan je zien als een bezuiniging of je kan het direct terugpompen in nog hogere uitkeringen. Iedereen wint, toch?

Aangezien de eerste optie waarschijnlijk niet bespreekbaar is, ik issues heb met de tweede optie en de vijfde optie te hard bots met de fundamenten van Nederlands huurrecht en teveel onnodige verhuizingen veroorzaakt, klonk de derde optie aantrekkelijk; die komt neer op het anders inzetten van een reeds bestaande schuif, namelijk de hoeveelheid subsidie (in de vorm van te lage huur) in de woningen.

Maar als ik er meer over nadenk zie ik ook een groot nadeel. Welk criterium je ook bedenkt (buurt, type huis, aantal kamers, etc), er zullen altijd een paar armen in zo’n type huis wonen. Tenzij je die individueel gaat compenseren (waarmee je feitelijk gewoon een verkapte optie 2 aan het uitvoeren bent), gaan die mopperen. Dat betekent dat je een compromis moet sluiten zoals een zeer laag percentage huurverhoging, alleen voor nieuwe bewoners, etc.. Dan duurt het eeuwig voor je maatregelen effect hebben.

Bij optie 2 kan je het percentage direct veel hoger leggen en dus de scheve situatie veel sneller aanpakken. Het is waarschijnlijk voor mensen met een middeninkomen een stuk minder vervelend dan optie 4 en 5. Ik ben in ieder geval nu minder sterk tegenstander van huur naar draagkracht.

Kenmerkend aan welke oplossing dan ook in Nederland is dat het hoe dan ook op adembenemend laag tempo zal uitgevoerd worden, met een paar procent per jaar. Ik betwijfel alleen of dat veel zoden aan de dijk zet, vanwege het kokende kikker effect; het zal de eerste 10 jaar om veel te kleine bedragen gaan voor mensen om hun gedrag te veranderen. Wel levert zelfs een klein percentage al heel veel extra op, dus voor de corporaties is dat tempo hoog genoeg. Ironisch genoeg verwacht ik dus dat corporaties zullen onderhandelen voor een trage aanpak van het probleem, ook omdat ze liever niet bekend willen staan om al te grote huurverhogingen.

Persoonlijk ben ik altijd voorstander van in één keer alles doorvoeren; in 1 keer liberaliseren of in 1 keer de huur voor sommige bewoners met 200 euro omhoog, in 1 keer de huur van een buurtje omhoog of in één keer en met terugwerkende kracht een campuscontract invoeren. Maar dat is net zo waarschijnlijk als een 800 meter hoge toren in Overvecht. Misschien heb ik teveel in China gereisd.

Wat me ook opviel was het blinde vertrouwen dat de economische crisis een tijdelijk verschijnsel is en dat we het ergste wel achter de rug hebben.